-

krzysztof-osiejuk : To ja

Mukhtar Mai, czyli splendor na maksa (repryza #2)

 

      Wczorajszy dzień zdominowały dwa wydarzenia. Pierwsze to Rada Krajowa Platformy Obywatelskiej z udziałem samego Radka Sikorskiego, drugie natomiast to decyzja Denisa Urubko, który,  jak słyszę, w przekonaniu, że zima kończy się w lutym, postanowił machnąć reką na kolegów i zaraz po śniadaniu samotnie ruszył na K-2. A ja, nawet gdybym nagle oszalał i postanowił komentować jedno, albo drugie, to zapewne tekst, który by z tego powstał, byłby tak słaby, że albo bym go wyrzucił, albo musiał się go wstydzić przez całe życie. A on – szczególnie on – nie mógłby być dobry, bo sam nie mam najlepszego nastroju i ostatnio wszystko idzie mi jak po grudzie. A więc ponownie proszę wszystkich o wyrozumiałość i jeszcze raz polecam stary już bardzo tekst, tym razem z roku 2009. Usunąłem z niego dłuższy fragment dotyczący ówczesnej polityki, co dziś dla nas byłoby kompletnie nieciekawe. Reszta pozostaje bez zmian, a ja, podobnie jak wczoraj, mam nadzieję, że starzy czytelnicy przypomną go sobie z przyjemnością, a ci, co go nie czytali, znajdą w nim odpowiednią porcję inspiracji.

 

      We wczorajszej „Rzeczpospolitej” znalazłem artykuł absolutnie niezwykły, a zatytułowany „Słynna ofiara gwałtu zgodziła się na ślub”. Artykuł dotyczy niejakiej Mukhtar Mai, mieszkanki pakistańskiej wioski Meerwala. Pani Mai zyskała sławę wykraczającą zarówno poza wioskę z której pochodzi, jak i poza sam Pakistan, gdy w roku 2005 magazyn Glamour przyznał jej tytuł kobiety roku. 

      Zanim wyjaśnię o co chodzi, kilka słów na temat magazynu dla kobiet o nazwie „Glamour”. Ponieważ po domu w którym mieszkam, oprócz młodego Toyaha, kręcą się jeszcze trzy kobiety, moja perspektywa jest nieco szersza, niż mogłaby być, gdybym miał tylko Toyahową, albo w ogóle mieszkałbym sam. Dzięki zatem tej perspektywie, wiem też, co to takiego ów Glamour. W zeszłe wakacje jechaliśmy nad morze i każde z nas kupiło sobie coś do podróży. Któraś z nich wzięła ten właśnie „Glamour”. No i już wiem. Patrząc na rzecz najbardziej ogólnie, jest to dokładnie takie samo gówno, jak dziesiątki innych magazynów dla kobiet i mężczyzn, jakie zalewają nasz kraj od początku lat 90-tych. Jeśli to akurat pismo różni się czymś od sobie podobnych, to być może tym, że jest bardziej od tamtych skupiony na wyrafinowanym seksie, ostrej zabawie, no i przede wszystkim odrzuceniu zahamowań.

      Przygotowując się do pisania tego tekstu, zajrzałem na internetową stronę magazynu, żeby choć bardzo pobieżnie móc pokazać, o co tam chodzi. Niestety, jak bym się nie przymierzał, wychodzi mi na to, że każdy wklejony przeze mnie link, nieuchronnie poprowadzi do jakiejś perwersji. To co „Glamour” proponuje, to albo historie o dziewczynach które wynajmują mieszkania za seks, albo o dziewczynach, które muszą się upić, albo ‘najarać’, żeby ten seks był udany, albo o mężczyznach, którzy golą sobie owłosienie łonowe, żeby mieć więcej partnerek, albo o kobietach, które się wstydzą, a nie powinny. I wszystko to w formie albo bezpośrednich relacji podpisanych „Angelika, lat 27, niezależna finansowo, pracuje w biurze w Warszawie, mieszka sama”, albo „Julia, lat 30, mieszka w Poznaniu, pracuje w biurze nieruchomości”, albo ankiet, gdzie „setki naszych czytelniczek” odpowiadają na pytania, typu „Czy wolisz mężczyznę przebranego za policjanta, czy za strażaka?”, albo „Czy wolisz rozpiąć rozporek i zobaczyć ołówek, czy rozpiąć rozporek i zobaczyć grzybka?”…

      Szlag ich trafił! W sumie, nie ma się czemu dziwić. Od czasu, jak na naszym rynku pojawiły się kolorowe –  ciekawe, że niemal wyłącznie niemieckie – magazyny, które polskie dzieci zaczęły czytać zamiast „Płomyczka”, czy „Filipinki”, doskonale wiadomo było co się wydarzy jutro, a co za rok. I w sumie, nawet nie ma się co oburzać. Było oczywiste, że skoro pojawił się kolorowy, błyszczący papier, a wraz z tym papierem kolorowe, bardzo wyraźne zdjęcia, to na tych zdjęciach będą raczej gołe cycki, niż… no co? Nawet, cholera, nie wiadomo co. Jeśli się zastanowić tak bardzo solidnie, to co nam mogła zaproponować nowoczesna, niemiecka kultura? No co? Więc, jeszcze raz, szlag ich trafił! Zwłaszcza że oni są tu tylko przy okazji. A mianowicie przy okazji tej Mukhtar Mai.

      Mukhtar Mai mieszkała w Pakistanie, w wiosce o nazwie Meerwala i któregoś dnia miejscowi obywatele przyłapali jej brata, jak romansował z dziewczyną nie dość że z innego plemienia, to jeszcze taką która stała wyżej od niego w społecznej hierarchii. W tej sytuacji mężczyzna został osądzony i w efekcie wyroku – pobity, a następnie zgwałcony. To jednak nie wszystko. Wiejski sąd uznał też, że ze względu na rangę przestępstwa, zbiorowo zgwałcona również powinna być siostra przestępcy. I wyrok został wykonany. Tradycja pakistańska w takiej sytuacji każe skazanej kobiecie popełnić samobójstwo. Mukhtar Mai jednak tu się postawiła i postanowiła walczyć. Ostatecznie, sąd państwowy w Pakistanie uznał miejscowe zwyczaje za bezprawne, lokalny sąd rozwiązał, sędziów skazał na śmierć, a pani Mai wypłacił 8 tys. dolarów odszkodowania. Dzielna kobieta za otrzymane pieniądze założyła szkołę dla dziewcząt i zorganizowała ogólnokrajowe centrum na rzecz kobiet. I w związku z tym właśnie, tygodnik Glamour, „za niezłomną walkę o prawa kobiet w Pakistanie”, odznaczył ją tytułem Kobiety Roku.

      Dalsze losy pani Mai są już dla nas mniej istotne, a dla europejskich kaznodziei wręcz nieciekawe, ale dla porządku należy wspomnieć, że ta bohaterska kobieta, w obawie przed zemstą lokalnych debili, otrzymała ochronę w postaci niejakiego Gabola. Tak się zdarzyło, że ów Gabol się w Mai zakochał i zażyczył sobie, żeby ta została jego żoną. Ponieważ miał już jedną żonę, Mukhtar Mai mu odmówiła. Na to ten zagroził, że najpierw się ze swoją starą żoną rozwiedzie, a później ewentualnie popełni samobójstwo, co niechybnie doprowadzi do tragedii, bo – według niepisanego lokalnego prawa – w odwecie za rozwód Gabola, dwóch braci jego żony będzie musiało porzucić z kolei swoje żony, które – tak na marginesie – są Gabola siostrami. W tej sytuacji, Mukhtar Mai przyjęła oświadczyny Gabola i została jego tzw. żoną równoległą. Oczywiście, całkowicie zgodnie z lokalnym zwyczajem. Nam na dziś pozostaje tylko wrócić do magazynu „Glamour”, ale jeszcze zanim to nastąpi,wyrazić nadzieje, że nie okaże się już za chwilę, że lokalni mają też jakieś szczególne pomysły na sytuację, co zrobić z człowiekiem, który ożenił się z właścicielką tytułu Kobiety Roku miesięcznika „Glamour”. No i że nowy ochroniarz pani Mai też się w niej nie zakocha. W końcu, opcji z pewnością jest wiele.

      No więc wracajmy do „Glamouru”. Oczywiście ja mógłbym się teraz zacząć wyzłośliwiać nad niemieckim, holenderskim, czy amerykańskim (wszystko jedno – na pewnym poziomie to jest absolutnie bez znaczenia) magazynem i zacząć się zastanawiać, czy gdyby Mukhtar Mai – nie z przymusu, ale z własnej woli – kurwiła się wśród warszawskich biznesmenów za darmowe miejsce do spania, czy za drinka w lokalu, to redaktorki i wydawcy tego „przepysznego” potworka też by się zainteresowali jej losem? A gdyby się już tym losem zainteresowali, czy za to że też lokalne, tyle że europejskie, zwyczaje doprowadziły ją do aż takiego upodlenia, daliby jej tytuł Kobiety Roku? A może by jej zaproponowali, żeby za drobne pieniądze pozowała do półnagich zdjęć, które oni, w pięknych kolorach, publikowaliby w każdym możliwym miejscu swojego portalu internetowego? Ku uciesze obślinionych ‘koniobójców’ w rodzaju „Tomasza – menadżera, 27 lat”, czy „Karola – prawnika, 27 lat”, albo „Irka – lekarza, 30 lat”.

      Dziś jednak wciąż nie o tym. Dziś o zwyczajach. Lokalnych zwyczajach, o tradycji i o tolerancji. Kwestia ta pojawiła się ponownie przy okazji wizyty Ojca Świętego Benedykta XVI w Afryce. Okazało się, że plaga AIDS, z jaką mamy do czynienia na tym kontynencie od szeregu lat, nie jest w żaden sposób spowodowana tym że Afrykanie bez najmniejszego opamiętania, na wszystkich możliwych poziomach, prowadzą rozbuchaną aktywność seksualną, lecz tym, że Kościół Katolicki nie pozwala im używać prezerwatyw. Na jakiekolwiek propozycje sugerujące taką możliwość, że może jednak Afrykanie mogliby otrzymać ze strony cywilizowanego świata ofertę większej wstrzemięźliwości, podnosi się histeryczny krzyk, że ta afrykańska ruja i porubstwo to święty lokalny obyczaj, który nie jest od naszego ani gorszy, ani lepszy, lecz zaledwie inny, i jedyne co nam pozostaje, to go uszanować. Powinniśmy ze zrozumieniem pochylić się nad tym nieprzytomnie pieprzącym się nieszczęściem i rozdać im po paczce kondomów i właśnie przez szacunek dla tej niezawinionej przecież przez nikogo śmierci, powstrzymać się od podłej indoktrynacji. Zwłaszcza że ta indoktrynacja może dotrzeć też do niektórych, bardziej wyzwolonych kulturowo, środowisk europejskich i wprowadzić tam niepotrzebny poziom zdenerwowania.

      Więc oto okazuje się, że nad wszystkim moralnymi, kulturowymi i cywilizacyjnymi dylematami unosi się wieczny duch tolerancji i zrozumienia dla indywidualnych i grupowych obyczajów i nawyków. Należy się spodziewać, że jeśli w tym kierunku pójdzie logika historii, to staniemy w obliczu sytuacji, gdzie nie będzie już ani zła, ani dobra, ani podłości, ani wielkości, ani czynów niskich, ani postępków szlachetnych. Będą tylko lokalne zwyczaje, indywidualne nawyki i kulturowe gesty. Na naszym, najbardziej nam bliskim podwórku, będzie to wyglądało tak, że premier Tusk będzie grał w piłkę od rana do wieczora, z przerwą na wyjazd na narty, albo na mały spacerek, a oficjalne wyjaśnienie będzie takie, że on tak właśnie lubi i trzeba go zrozumieć. Jego partyjni koledzy będą już tymi ‘lodami’ które ukręcili rzygali, a oficjalny komunikat zapewni, że wszystko się odbywa zgodnie z lokalnym standardem. Za wszystkie medyczne usługi będziemy płacić z własnej kieszeni, pod warunkiem, że nie chodzi o przeprowadzenie aborcji albo „zabiegu odłączenia od pokarmu”, które będą refundowane z NFZ, bo takie są europejskie standardy. A na każdym rogu będzie stał piękny i elegancki burdel z odpowiednim sklepem oferującym fachową literaturę dla pań, panów i tych pozostałych, a jak komuś to nie będzie pasowało, może się przenieść gdzieś w białoruskie lasy i założyć tam swoją własną cywilizację.

      Tylko co z Pakistanem? No, tu jednak musielibyśmy się zwrócić o pomoc do samego wydawcy magazynu „Glamour” i, być może, jego czytelników. Ja jednak sobie wyobrażam rozwój sytuacji w taki sposób, że jakaś delegacja pisma mogłaby się udać do tego dalekiego i jakże egzotycznego kraju i spróbować odbyć z lokalnymi społecznościami kilka narad odnośnie współpracy. Strona, że tak powiem, reprezentująca kulturę światową, zapewniłaby lokalnym mieszkańcom prawo do niezakłóconego prawa realizacji swoich odwiecznych zwyczajów, włącznie do zbiorowego gwałtu na siostrach mężczyzn naruszających miejscowe przepisy. Natomiast strona pakistańska umożliwiłaby przedstawicielom Europy i Świata uczestniczenie w tych rytuałach, zarówno osobiście, jak i przez obecność przedstawicieli mediów. Wówczas to Pakistańczycy mieliby poczucie przynależności do wielkiej rodziny narodów postępowych, a my, choćby tu w Polsce, moglibyśmy z błyskiem w oczach czytać barwne relacje w miesięczniku „Glamour”, w rodzaju:„Tomasz – menadżer w międzynarodowej firmie z Warszawy, lat 32: Jeśli idzie o moje erotyczne fantazje, to bardzo bym chciał wziąć udział w zbiorowym gwałcie. Bardzo lubię, kiedy moja partnerka krzyczy na maksa. Myślę sobie, że ona pewnie nie cierpi być spocona, gdy uprawiamy seks, a właśnie to doprowadza mnie do szaleństwa. Nic nie jest bardziej podniecające niż widok kilku kropel potu pomiędzy jej piersiami. To także dowód jej zaangażowania i wysiłku, jaki włożyła we wspólne igraszki. Uważam, że wygląda wtedy pięknie".

 

Nasze książki, jak zawsze, są do nabycia w księgarni pod adresem www.basnjakniedzwiedz.pl, natomiast, kto wie, czy nie najwazniejsza z nich wszystkich, "Marki, dolary, banany i biustonosz marki Triumph", bezpośrednio u mnie. Zainteresowanych proszę o kontakt mailowy na toyah@toyah.pl. 



tagi: polska  cywilizacja  glamour  pakistan 

krzysztof-osiejuk
25 lutego 2018 09:34
7     828    3 zaloguj sie by polubić
komentarze:
stanislaw-orda @krzysztof-osiejuk
25 lutego 2018 10:30

 Społeczności żyjące w Afryce, szczególnie na terenach subtropikalnych,  bardzo sobie chwalą ową pomoc "humanitarną" w postaci paczek kondomów. Wyroby te bardzo dobrze sprawdzają się w wilgotnym, gorącym
i parnym klimacie, gdyż naciągnięte na lufy kałasznikowów  skutecznie chronią  przed  penetracją pary wodnej, która  w innym przypadku powoduje nadmiernie  szybkie rdzewienie tychże niezbędnych części wspomnianych wyżej karabinów automatycznych.

zaloguj się by móc komentować

Kuldahrus @krzysztof-osiejuk
25 lutego 2018 12:35

Tak właśnie wygląda piekło.

zaloguj się by móc komentować

stanislaw-orda @Kuldahrus 25 lutego 2018 12:35
25 lutego 2018 13:01

świat (ludzki) nie skończy się  z hukiem,  ale ze skowytem

zaloguj się by móc komentować

valser @krzysztof-osiejuk
25 lutego 2018 18:05

Splendor jest. Siedzi Urubko z Bieleckim w namiocie na 6700 i kontempluja romantyzm wspinaczki himalajskiej. Nie maja niestety paczki gum, zeby ten romantyzm jakos skonsumowac i utrwalic potem we wspolnych wspomnieniach. Ba! Nie majo nawet flaszki!!! Urubko, jako ze Rosjanin, w pewnym momencie pekl i powiedzial - wiesz co, pieprze to siedzenie w namiocie, ide na mete! Do konca nie wiadomo co to znaczy? Czy on chce zdobyc szczyt, czy moze jednak butelka zalatwi sprawe?

Wszystkiemu pilotuje kierownik wyprawy Wielicki, ktory stwierdzil, ze Urubko jest "bardzo zdeterminowany", czyli po cichu liczy na to, ze wroci z mety z flacha i bedzie mozna poswietowac. W kazdym razie, jak o kims uslysze, ze jest bardzo zdeterminowany, to zrobie trzy kroki do tylu i bede go uwaznie obserwowal.

W kazdym razie, tak siedziec przez trzy miesiace w namiocie z jednym facetem, kiedy na zewnatrz pizdzi gorzej niz w kieleckiem, bez flaszki, bez telewizora? Licze na ten Glamour, ze on z Bieleckim i Urubko zrobi wywiad i sie czegos ciekawego w koncu o tych himalaistach dowiemy?  Tam moga wyjsc ciekawsze rzeczy niz z Mukhtar Mai, tym bardziej ze oni chyba tez sa w Pakistanie?

zaloguj się by móc komentować

MarcinD @krzysztof-osiejuk
25 lutego 2018 19:55

Panie Krzysztofie, jeśli to Pana pocieszy to nie jest Pan sam z tym nastrojem w ostatnim czasie. A obie ostatnie repryzy znam, chyba z książek. Bardzo dobre. No to, oby nam się...

zaloguj się by móc komentować

Grzeralts @valser 25 lutego 2018 18:05
26 lutego 2018 07:59

Ale że im się tak chce? Wzięliby raz dziennie dwie tabletki i mogliby sobie siedzieć w cieple...

zaloguj się by móc komentować

Grzeralts @Kuldahrus 25 lutego 2018 12:35
26 lutego 2018 08:01

"Wyobraź sobie najlepszy klub, z najlepszą muzyką, najlepszymi drinkami, ekstra dekoracjami, wybranymi gośćmi....i tak całą wieczność."

zaloguj się by móc komentować

zaloguj się by móc komentować