próbowałem obejrzeć film tego pan z tą zakonnicą co ściągnęła figi... czy on naprawdę uważa się za twórcę filmowego ??! bo dla mnie jest tylko tfu, tfu tfurcą...

Pretensjonalnosc to n-tej potegi.  55-latek robi pertensjonalne etiudy filmowe.  Moze powinien robic (anty) reklamowki dla uniwersytetow drugiego wieku z soba w roli glownej.

Jeśli ta rozmowa ma się przykształcić w dyskusję na temat wieku Gwińcińskiego i jego filmów, to wszystkich zaangażowanych stąd powyrzucam. Ot, tak!

Może chodzi o to, że trudno traktować kogoś poważnie jako znawcę tematu czy myśliciela, jeżeli jego dzieła powodują u nas ból zębów? Zwyczajnie trudno rozgraniczyć te dwa pola. Ja robiłem w świecie muzyki 25 lat i poznałem wielu ludzi, którzy mieli ogromną wiedzę o sztuce i ciekawe przemyślenia, ale gdy próbowali coś stworzyć... biada światom. Na szczęście znaliśmy się osobiście, więc dysonans specjalnie nie bolał. Na każdej imprezie to byli najlepsi możliwi rozmówcy! Co nie zmienia faktu, że z biegiem lat nasze drogi i tak się rozchodziły, bo niedostatki muzyczne czyniły resztę aspektów znajomości nieważnymi. Nigdy nie dzwoniłem do nich, gdy szykowałem jakiś projekt - o czym druga strona wiedziała i nie była z tego powodu szczęsliwa (najwyraźniej postrzegała siebie przede wszystkim jako twórcę, a nie publicystę). Najwyraźniej człowiek publicznie wart jest tyle, co suma jego dokonań, bez względu na liczbę pól, na których się udziela. Wszystko ląduje w jednym garnku.

Nie bylo w tym zadnej obludy tylko zelazna logika.

Znalazłem i przeczytałem całość. Ufff... Nie wiem czy warto było.

"sługusy burżuazyjnej estetyce" - jest jeszcze aspekt ekonomiczny.  Malowanie obrazow impresjonistycznych i w stylach, ktore byly impresjonizmu logiczna konsekwencja bylo tanie.  Duzo i szybko.  Tak czy inaczej byl to proces demokratyzacji sztuki porzez jej dostepnosc.  Latwo bylo nadprodukowac.  Dlatego artysci krotko zyjacy byli szczegolnie cenieni ($$$).  Zato taki Renoir naprodukowal tyle, ze wala sie to po wszystkich prowincjonalnych galeriach swiata.   Gdyby van Gogh zyl dluzej przy jego produktywnosci (900 obrazow, mial 37 lat gyd zmarl) rozmyl by wartosc swoich obrazow do zera.   Absurd latwosci tworzenia abrazow zostal osiagniety przez amerykanskich abstrakcyjnych ekspresjonistow.   Aby produkcyjnosc przyhamowac malowano obrazy wielkie. Kilka czy nawet kilkanscie metrow kwadratowych.  Co nie podnosilo kosztu gdyz taki Jakson Pollock uzywal farby samochodwej.  Mark Rothko mial caly magazyn swoich obrazow. KIlka lat temu jego rodzina/fundacja rozdala 1000 jego obrazow muzeom na swiecie.

Uzyj logiki, nie musi byc zelazna, gdzie ja mialbym biadolic, gdyby Toyah mnie wywalil. Np. T. Gwincinski mnie wywalil i nie za stwierdzenie ze jest "kiepskim sztukmistrzem".  I ja nie biadole. Jedynie o tym tu wspominam, ze Toyaha chelpienie sie tym za co go T. Gwincinski wywalil a innych nie wywala co go obrazaja tez nie jest logiczne.   

Pytanie gdzie...

Ja w takich sytuacjach, jeszcze zanim poczułem ból zębów, puszczałem sobie albo Led Zeppelin, albo Zabójczą broń.

Czemu, ten tekst jest zupełnie sensowny, pomijając jego przekonanie, że jeśli ktoś jest znany i lansowany przez mainstream, to znaczy, że jest dobry. Mnie chodziło bardziej o dyskusję.

Czyzbyś też mu nie napisał, że jest półgłówkiem i tfurcą?

Co by nie mówić, prawdą jest to, że on ma nad nami tę przewagę, że już WIE. Podobnie jak my na przykład wciąż nie wiemy, co Dymna zrobi z pieniędzmi, które zebrała od fanów Kutza na jego uzdrowienie.

Jest taki film "Ptaki ptakom" to o tych harcerkach z wieży spadochronowej. Nie widziałem go od kilkudziesięciu lat. Ale pamiętam że mnie to za dzieciaka wzruszyło.

Myślałem że to film kuca. Jednak nie.

https://youtu.be/IsEkxjK14kY?t=47

https://youtu.be/IsEkxjK14kY?t=181

https://youtu.be/IsEkxjK14kY?t=192

Ja też widzę taki sam napis pod wpisem pana "artysty". Ponieważ nazwałem go hipokrytą - koniecznie z dopiskiem "he he". A zrobiłem tak, ponieważ najpierw się obraził i sobie poszedł, a potem jednak wrócił. Po to, żeby zareklamować swój film. Teraz znowu wrócił. Widać ciężko znaleźć publiczność na tak wysoką sztukę. Nawet tutaj. Ale oczywiście nie chodzi o sprzedaż i sławę, skąd.

Powtórzę więc: jak ja nie cierpię hipokryzji i "artystów".

w tych galeriach to całkiem sporo podróbek i Renoira i Van Gogha, i nie tylko ww.

No, ale gdyby podróbek  tam nie było, to czym takie prowiniconalne galerie przyciągałyby uczniów szkół wszelakich  tudzież  lokalnych aspirantów do ilorazu?

Jakoś nawet oszczędnie go eksploatują...pewnie ze względu na święta

Niemniej nasz minister kultury pan Gliński nie omieszkał powiedzieć publicznie, jakie to smutne i jak wielki artysta odszedł.

@lchlip

Myślisz, że jak zacytujesz tłit Brudzińskiego, to my tu wszyscy przyklękniemy na jedno kolano?

A niby co miał napisać? Że polityczne wystąpienia Kutza to kilka sezonów serialu pt. "Szambo wybiło"?

Ziew...

http://szymbor.blox.pl/2008/01/Kazimierz-Kutz.html

Decyzja o internowaniu Kutza nosi nr III/77. Zatrzymania Kutza w jego mieszkaniu dokonał 14 grudnia 1981 roku o godzinie 9.10 ppor. Leśniak.

W archiwum IPN zachowała się „notatka urzędowa z rozmowy przeprowadzonej z ob. Kutz Kazimierzem” odbyta 17 grudnia 1981 roku:

„W wyniku rozmowy stwierdzono co następuje: Wymieniony należy do NSZZ >>Solidarność<< w Warszawie, jest członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, do organizacji politycznych, formalnych i nieformalnych nigdy nie należał. Następnie K. Kutz stwierdził, że jako przewodniczący Komisji Porozumiewawczej Stowarzyszeń Twórczych i Naukowych w Katowicach nie utrzymywał kontaktów z działaczami >>Solidarności<< woj. katowickiego poza jednym przypadkiem, kiedy zwrócił się do Zarządu Regionu tego związku w sprawie uczestnictwa w Sejmiku Kultury Śląskiej. Jednakże postawę >>S<< ocenił on negatywnie, a to z powodu niewłaściwego i indolentnego stosunku do spraw kultury – nie podjęli oni do tej pory żadnych inicjatyw w tej sprawie.
Dzisiejszą sytuację w Polsce (stan wojenny) K. Kutz ocenia jako konieczność podyktowaną nakazem chwili. Uznał, że ekstremalni przywódcy >>Solidarności<< niektórych regionów kraju (w tym naszego regionu) są działaczami niedorosłymi jeszcze do potrzeb kraju i związku, są >>harcerzami<< przysparzającymi związkowi więcej złego niż dobrego. Wymieniony dużą nadzieję wiąże z gen. armii Wojciechem Jaruzelskim. Twierdzi, że jest osobą, która rzeczywiście myśli o ratowaniu kraju i jego odnowie społecznej, posiada autorytet w społeczeństwie i gwarantuje przywrócenie ładu i porządku w kraju.
Poza tym K. Kutz nie posiada żadnych powiązań z ugrupowaniami antysocjalistycznymi w kraju w sensie współpracy czy sympatyzowania z nimi. Mimo, że zna wielu z tych kręgów prywatnie, nie interesuje się działalnością polityczną. Stan wojenny wg niego winien szybko się zakończyć, a następnie powinna nastąpić realizacja reformy gospodarczej i odnowy społecznej, w tym odnowy >>Solidarności<< i całego ruchu związkowego.”

Poniżej widnieje podpis Kazimierza Kutza, a poniżej uwagi (i podpisy) uczestniczących w rozmowie esbeków – ppor. F. Łowickiego i ppor. M. Witkowskiego:
„Rozmowa przebiegała w spokojnej i przyjemnej atmosferze. Zatrzymany zachowywał się poprawnie, chętnie i wyczerpująco odpowiadał na zadawane pytania. Sprawiał wrażenie pogodzonego z sytuacją w jakiej się znalazł, ale z nadzieją patrzącego w przyszłość”.

Po tej rozmowie powstało 21 grudnia 1981 roku oświadczenie podpisane przez Kazimierza Kutza.
„Ja, niżej podpisany oświadczam i zobowiązuję się do zaniechania wszelkiej działalności szkodliwej dla Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, w szczególności do przestrzegania obowiązującego porządku prawnego”.
To gotowy druk, z miejscem na dane osoby i podpis. Poniżej tekstu lojalki (bo tak to należy nazwać) znajduje się własnoręczny podpis Kutza. Za wyjątkiem adresu, daty i podpisu jest to druk maszynowy.

Decyzją komendanta wojewódzkiego MO w Katowicach nr 7/91 z 21 grudnia 1981 roku internowanie Kutza zostało uchylone:

Świetny reżyser Kutz przez ostatnie 20 lat swojego zycia był przede wszystkim politykiem i celebrytą, to był jego wybór, który powinien pan uszanować. To co głosił, głosił w przytomności swego umysłu. Moim zdaniem więcej szacunku okazują mu ludzie, którzy mówią, że gadał - ich zdaniem- źle; niż ci, którzy tą jego polityczną kartę ignorują i udają, że to nieważne.

Patrzę do tej Wiki i widzę, że kiedy zajął się polityką, to porzucił reżyserowanie i był to jego świadomy wybór. Nie ma żadnego powodu żeby ignorować tę część jego życia. 

No, ale przeciez daleko nie wszystkim nie podoba się kierunek Jego politycznych wyborów.

Tu akurat mało komu się podoba, niemniej jednak nie można człowiekowi gumkować życiorysu tylko dlatego, że umarł. Co by to było gdybyśmy po śmierci - oby żył wiecznie - Buzka Jerzego, nagle zaczęli mówić, że oto umarł wybitny chemik... To byłby wrzask.

Pan Buzek Jerzy jest profesorem nauk technicznych.

ERRATA: mały prowokatorku